ALİ FİRUZAN BEY'İN MEKTUBU



Osmanlının son dönem mutasarrıflarından Ali Firuzan Bey, 8 Mart 1922 tarihli bir arzuhal yazarak son sadrazam Tevfik Paşa’ya gönderir. O tarihlerde görevden el çektirilmiş, mazul bir mutasarrıf olarak daha önce gönderdiği ve alelusul işlem yapılarak sonuçlandırılmayan bir talebinin yerine getirilmesi için sadrazamdan ricacı olur. Dahiliye Nezareti Memurin Kalemi'nde bile yapılması mümkün basit bir talep olduğunu belirttiği husus için hiyerarşiyi atlayarak, gözünü karartarak sadrazama yazmıştır. Artık bıçak kemiğe dayanmış bir halde olmalı ki arzuhalinin altına şu mısrayı ve notu kaydeder.


“Kalmadı gayrı tekâpûya mecâl ey Vehbî
Oturup gûşe-i ‘uzletde tahiyyât okuruz

Diyen şâir-i kadim gelsün de görsün, biz tahiyyât şöyle dursun derd-i maîşet yüzünden üç “Kulhuvallahi”yi bir yere getiremiyoruz.
A.F.”

[Şair-i Kadim: Sünbülzade Vehbi, Tekapu: Dalkavukluk
Guşe-i Uzlet: Uzlet Köşesi]




Yorumlar